Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy
2026
Fields of viscous white paint smear and crack upon the canvas. Connecting them are wild drips and splashes of paint. Their shape is accentuated against a blackened background and deep tones of gold.
A labyrinthian maze emerges from the layers of organic marks. The abstracted sight feels sporadic and unplanned but embodies an infectious energy. It is the intangible nature of action made manifest.
Pola lepkiej białej farby rozmazują się
i pękają na płótnie. Łączą je dzikie krople i plamy farby. Ich kształt podkreślony jest na poczerniałym tle i głębokich tonach złota. Z warstw organicznych śladów wyłania się labirynt .
Wyabstrahowany widok wydaje się sporadyczny i nieplanowany,
ale ucieleśnia zaraźliwą energię.
Jest to nieuchwytna natura ukazanego działania.
"Wooden Sea"
painting
20 x 20 cm
Neither dripping nor bleeding down the edge of the canvas, an incredibly thick application of paint forms a rippling surface that juxtaposes with the soft and delicate field of beige paint. The intentionality to create these forms creates the appearance of barreling waves. Their color darkens as they retreat to the edges, much like the growing depths of the sea. While at first, we may think we are staring overhead at the vastness of a landscape where land meets the water, the waves begin to transform. Their edges now resemble a close look at the bark of a tree. Where we once stood far above the Earth, we are now confronted with a sense of the terrestrial, a tree colliding with the openness of its surroundings.
Nie kapie ani nie spływa po krawędzi płótna, niesamowicie gruba warstwa farby tworzy falującą powierzchnię, która kontrastuje z miękkim i delikatnym polem beżowej farby. Zamierzenie tworzenia tych form stwarza wrażenie beczkowatych fal. Ich kolor ciemnieje, gdy wycofują się na brzegi, podobnie jak rosnące głębiny morskie. Choć na początku może nam się wydawać, że patrzymy nad głową na bezkres krajobrazu, w którym ląd styka się z wodą, fale zaczynają się zmieniać. Ich krawędzie przypominają teraz bliskie spojrzenie na korę drzewa. Tam, gdzie kiedyś znajdowaliśmy się wysoko nad Ziemią, teraz mamy do czynienia z poczuciem ziemstwa, drzewa zderzającego się z otwartością otoczenia.